Kurdistan, bi xwezaya xweya guncan û taybetî ya li welêt, her gav ji bo çandina cûrbecûr hilberên baxçe û çandinî hate hesibandin. Hebûna nebatên bijîjkî yên ku li deşt û çiyayan wekî erebe şîn dibin yek ji wan çavkaniyên girîng ên dahata Kurdistaniyan bûye. These van nebatan ji bi sedan malbatên Kurd re ku bi rêyên helal debara xwe ji xwe re debara xwe kirine, kar peyda kir.
Li Kurdistanê, di dermanên kevneşopî û pîşesaziyên derman û xwarinê de, bi sedan celeb giyayên derman têne bikar anîn, ku ew dikare wekî fersendek mezin a zêdekirina dahata mirovên gund û bajaran were pêşwaz kirin. Nebatên bijîjkî yên li Kurdistanê ji bo her cûre êş wekî êş û derman têne bikar anîn, ku di hin rewşan de potansiyela mezin a hinardeyê heye. Nebatên bijîjkî ji ber şert û mercên avhewa yên Kurdistanê nehatine îstismarkirin. Rêjeyek mezin ji wan tenê bi tirimbêlê ji çiyayan têne berhev kirin, û ti projeyên karîger û mezin nîn in ku potansiyela Kurdistanê li vê hewşê bikar bînin.
Li gorî belgeyên heyî yên li welêt, divê hejmara projeyên di bin çandiniya van nebatan de li welêt bi sala 1404-an were du qat, lê para Kurdistanê ji vê berhema girîng û hebûna derfetên hinardeyê bo welatên cîran winda dibe. Ji bo geşepêdana pîşesaziya giyayên derman, hewcedariyek lezgîn heye ku bi navendên pevguheztin û veguheztinê re, da ku li gorî bingeha mercên guncan ên jîngehê yên Kurdistanê, em dikarin li herêmê zêdebûna hilberîn û qezenckirina vê hilbera girîng bibînin.